Konieczne prowadzenie ksiąg rachunkowych dla niektórych jednostek, zależnie od formy prawnej danej jednostki, jest obowiązkowe od 
chwili ich powstania. Akta prawne dotyczące rachunkowości ukazują również jednostki, w sytuacji których konieczność ta zależy od wartości osiąganych przez nie dochodów. Limit dochodów wynosi 1 200 000 euro oraz jest przeliczany według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego ogłaszanego 30 września roku poprzedzającego rok, dla którego należy określić konieczność prowadzenia ksiąg rachunkowych. Znany jest kurs który umożliwia sprawdzenie, których podmiotów ta konieczność będzie dotyczyła od 1 stycznia 2011 roku. W tym dniu również ulega zmianie art. 2 ust. 1 pkt 4 aktu prawnego dotyczącego rachunkowości, który określa jednostki budżetowe mające obowiązek do stosowania przepisów o rachunkowości. Modyfikacja ta wynikła z nowelizacji ustawy z 27 sierpnia 2009 roku. Przepisy wdrażające akt prawny dotyczący finansów publicznych. Istota wspomnianej regulacji prawnej obowiązującej od 1 stycznia 2011 roku określa te podmioty jako: powiaty, województwa oraz gminy. Przedsiębiorstwa, które powinny stwierdzić czy wysokość ich dochodów w 2010 roku, nie sprawi obowiązku przejścia na księgi rachunkowe, są to osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz spółdzielnie socjalne. Sprecyzowany w ustawie o rachunkowości limit dochodów po którym koniecznością jest stosowanie księgi rachunkowej wynosi 1 200 000 euro.
Obowiązek ksiąg rachunkowych
Prowadzenie księgi za granicą
Nowelizacja aktu prawnego dotyczącego rachunkowości, która obowiązuje od 10 kwietnia 2010 roku pozwala na prowadzenie ksiąg 
rachunkowych poza granicami naszego kraju. W wyniku tej nowelizacji polskiej jednostki pozyskał również możliwość korzystania z dobrodziejstw zagranicznych biur rachunkowych. W zgodzie z przepisami rachunkowości, księgi rachunkowe należy prowadzić w języku polskim oraz w walucie polskiej czyli złotym. W rozumieniu art. 11 uor w brzmieniu koniecznym przed nowelizacją księgi rachunkowe polskich przedsiębiorstw musiałby być uzupełniane w siedzibie jednostki bądź konkretnego oddziału w Polsce. Mogły być polecone do prowadzenia biurom rachunkowym, lecz jedynie w obrębie Polski. Dodatkowo kierownik jednostki, prowadzącej księgi rachunkowa poza siedzibą firmy lub w biurze rachunkowym, musiał zawiadamiać o tym urząd skarbowy oraz zagwarantować dostęp do ksiąg rachunkowych w wypadku kontroli. Po nowelizacji ustawy o rachunkowości od 10 kwietnia 2010 roku przepisy te zostały zmienione. Aktualnie regulacje nie wskazują miejsca, w którym muszą być prowadzone księgi rachunkowe. Mówią jedynie, iż księgi rachunkowe muszą być prowadzone przez jednostkę. Oznacza to, iż jednostka ma prawo prowadzić księgi w Polsce oraz jakimkolwiek innym kraju. Z dodanego artykułu 11a uor wynika, iż księgi muszą być prowadzone w siedzibie jednostki bądź w miejscu w którym sprawowany jest zarząd tej konkretnej jednostki. Jeżeli księgi są prowadzone gdzie indziej kierownik jest zobligowany do kilku rzeczy.