Konieczne prowadzenie ksiąg rachunkowych dla niektórych jednostek, zależnie od formy prawnej danej jednostki, jest obowiązkowe od 
chwili ich powstania. Akta prawne dotyczące rachunkowości ukazują również jednostki, w sytuacji których konieczność ta zależy od wartości osiąganych przez nie dochodów. Limit dochodów wynosi 1 200 000 euro oraz jest przeliczany według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego ogłaszanego 30 września roku poprzedzającego rok, dla którego należy określić konieczność prowadzenia ksiąg rachunkowych. Znany jest kurs który umożliwia sprawdzenie, których podmiotów ta konieczność będzie dotyczyła od 1 stycznia 2011 roku. W tym dniu również ulega zmianie art. 2 ust. 1 pkt 4 aktu prawnego dotyczącego rachunkowości, który określa jednostki budżetowe mające obowiązek do stosowania przepisów o rachunkowości. Modyfikacja ta wynikła z nowelizacji ustawy z 27 sierpnia 2009 roku. Przepisy wdrażające akt prawny dotyczący finansów publicznych. Istota wspomnianej regulacji prawnej obowiązującej od 1 stycznia 2011 roku określa te podmioty jako: powiaty, województwa oraz gminy. Przedsiębiorstwa, które powinny stwierdzić czy wysokość ich dochodów w 2010 roku, nie sprawi obowiązku przejścia na księgi rachunkowe, są to osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz spółdzielnie socjalne. Sprecyzowany w ustawie o rachunkowości limit dochodów po którym koniecznością jest stosowanie księgi rachunkowej wynosi 1 200 000 euro.
Obowiązek ksiąg rachunkowych
księgi rachunkowe
Nawet w sytuacji przedsiębiorstw niedużych rozmiarów prowadzenie ksiąg rachunkowych może być sporym wyzwaniem. Z tej 
przyczyny warto przemyśleć, czy nasze obowiązki w stosunku do urzędów – zwłaszcza urzędów skarbowych oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych będziemy wypełniać sami czy oddamy je w ręce specjalnych podmiotów – czyli doradcom podatkowym, biurom rachunkowym lub biegłym rewidentom. Jeżeli przedsiębiorca podejmie decyzję kooperacji z podmiotem zewnętrznym, może skorzystać z rekomendacji czyli rady klienta zadowolonego ze swojego biura podatkowego. Na domiar tego można zdać się na dane oraz reklamy, wszystkie biura rachunkowe często reklamują się w prasie, przy pomocy ulotek w urzędzie. Doradcy podatkowi oraz biegli rewidenci mogą jedynie reklamować się w ograniczonym zakresie. Reklamowanie przez doradcę podatkowego realizowanych przez niego usług akceptowane jest wyłącznie w sytuacji, kiedy nie narusza to niezależności, rzetelności oraz uczciwości zawodowej, reguł etyki zawodowej oraz tajemnicy zawodowej. Przed zaczęciem kooperacji trzeba spytać, ile klientów posiada owe biuro, jaki ma staż oraz czy jest w pełni ubezpieczone od odpowiedzialności cywilnej. Oddając rozliczenie podatków do biura rachunkowego, pozostaje nam jedynie zrealizowanie wpłaty podatku. Zasady ustawy o rachunkowości należy stosować a więc kierować tak zwaną pełną księgowość, posiadając siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu w ojczystym kraju czyli w naszym przypadku jest to Polska: spółki handlowe oraz osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych.